Ann Jacques - Instytut Pileckiego

Medal "Virtus et Fraternitas" / Odznaczeni

Ann Jacques (1893–1994)

Odznaczona w 2026 roku.

Zdjęcie Anny Jacques: Archiwa Miejskie im. Iana Mathesona w Palmerston North.

Sekretarz Polish Army League (Ligi Armii Polskiej) w Nowej Zelandii, organizacji wspierającej polskich żołnierzy w czasie II wojny światowej. Razem z mężem Williamem wspierała m.in. działalność ośrodka dla polskich sierot w Pahiatua.

Urodziła się na przedmieściu Leeds w Wielkiej Brytanii. Ukończyła prestiżową szkołę kulinarną Le Cordon Bleu w Paryżu. Po wyjściu za mąż wyjechała do Palmerston North w Nowej Zelandii, gdzie zaangażowała się w pracę społeczną i charytatywną.

W grudniu 1941 roku – pod wpływem spotkania z Marią Wodzicką, żoną polskiego konsula w Wellingtonie – Ann Jacques wraz z Lorną Bale założyły Polish Army League (Ligę Armii Polskiej). Jacques została sekretarzem stowarzyszenia. Organizacja postawiła sobie za cel moralne i materialne wspieranie polskich żołnierzy walczących na Bliskim Wschodzie i we Włoszech. Polakom wysyłano paczki z darami i utrzymywano z nimi korespondencję. Pierwsze listy i paczki wysłano w lutym 1942 roku. W szczytowym momencie do Polish Army League należało około 6 tysięcy osób, a opieką objęto niemal 8 tysięcy żołnierzy. Stowarzyszenie działało do 1946 roku.

Polish Army League odegrała znaczącą rolę w pozyskaniu przychylności nowozelandzkiego społeczeństwa dla sprawy polskiej. Przyczyniło się to między innymi do przyjęcia w październiku 1944 roku polskich sierot z terenu ZSRS i stworzenia dla nich obozu w Pahiatua. Ann Jacques była członkiem komitetu odpowiedzialnego za przygotowanie ośrodka. Razem z mężem Williamem wspierała obóz przez cały okres jego istnienia.

Po zakończeniu wojny aktywnie angażowała się w życie lokalnej społeczności. W 1954 roku organizowała wizytę królowej Elżbiety II w Palmerston North. Zmarła 22 sierpnia 1994 roku.

Stałego paliwa do jasnego płomienia [sympatii dla Polski] dolewa Polish
Army League z siedzibą główną w Palmerston North, gdzie pierwsza iskierka
zapłonęła już w 1941 roku, gdy hrabina Wodzicka wygłosiła wykład dla członkiń organizacji kobiecych, tuż po swoim przybyciu do Nowej Zelandii. Wtedy to dwie z jej słuchaczek, pani A. K. Jacques i pani L. E. Bale, utworzyły lokalny krąg, aby rozpocząć pisanie listów do żołnierzy Wojska Polskiego służących w Libii, zdając sobie sprawę z ich izolacji i samotności oraz przejmującego niepokoju o ich rodziny i przyjaciół.

Polish Eagle on Red Cross Wing. Friendship-Flights of Letters and Comforts, „New Zealand Free Lance” 1944, nr 48, s. 8

Zdjęcie Ann Jacques na górze strony: Archiwa Miejskie im. Iana Mathesona w Palmerston North. 

Zobacz także

  • Anton Parfeniuk (1890–1947) Lubow Parfeniuk (1903–1967)

    odznaczeni

    Anton Parfeniuk (1890–1947) Lubow Parfeniuk (1903–1967)

    Po najlepszy twaróg i śmietanę w Kisielinie chodziło się do Parfeniuków. Wołyńska ziemia okazała się dla nich wyjątkowo łaskawa, więc oprócz mleka i jego przetworów sprzedawali również produkty rolne.

  • Martha Gammer (1947)

    odznaczeni

    Martha Gammer (1947)

    Martha Gammer, od lat 70 XX w. działała na rzecz lokalnej historii, współtwórczyni i przewodnicząca działającego od 2008 r. Komitetu Pamięci Gusen, którego misją jest dbanie o pamięć ofiar obozu, w tym Polaków.

  • Ilona Andrássy de Csíkszentkirály et Krasznahorka

    odznaczeni

    Ilona Andrássy de Csíkszentkirály et Krasznahorka
    (1917–1990)

    Po wybuchu II wojny światowej Ilona Andrássy, córka Polki i Węgra, hrabiny Marii Chołoniewskiej i hrabiego Manó Andrássyego, współtworzyła w Budapeszcie z innymi arystokratkami Węgiersko-Polski Komitet Opieki nad Uchodźcami.