Pielęgniarka, która stała się symbolem poświęcenia Japończyków w opiece nad polskimi dziećmi.

Urodziła się w niewielkiej wiosce w prefekturze Niigata,
położonej w środkowej części wyspy Honsiu. Edukację odebrała w miejscowych szkołach. W 1918 roku wstąpiła do szkoły pielęgniarskiej przy Szpitalu Japońskiego Czerwonego Krzyża w Tokio.

Po ukończeniu szkoły w 1921 roku została przydzielona do opieki nad grupą
polskich dzieci przybyłych do Japonii z ogarniętej rewolucją i wojną domową
Rosji. Wsparcie udzielone 765 sierotom nie byłoby możliwe bez zaangażowania władz Japonii, Polskiego Komitetu Ratunkowego Dzieci Dalekiego Wschodu oraz Japońskiego Czerwonego Krzyża, w tym wielu lekarzy i pielęgniarek. Młodzi Polacy, którzy w Rosji doświadczyli głodu i nierzadko skrajnego ubóstwa, mogli w Kraju Kwitnącej Wiśni po raz pierwszy poczuć się w pełni bezpiecznie, bez lęku o to, co przyniesie przyszłość.
Jednak mimo surowego reżimu sanitarno-higienicznego w marcu 1921 roku część dzieci zachorowała na tyfus. Zostały umieszczone na oddziale zakaźnym jednego z tokijskich szpitali. Siostra Matsuzawa z zaangażowaniem i poświęceniem opiekowała się najciężej chorymi. Niestety, sama również zaraziła się tyfusem.

Nie zdołała pokonać choroby i zmarła 11 lipca 1921 roku. Dzięki niej i pozostałym członkom personelu medycznego wszystkie zakażone dzieci przeżyły. W 1921 roku Fumi Matsuzawa została pośmiertnie odznaczona Medalem Polskiego Czerwonego Krzyża, a w 1929 roku – Odznaką Honorową Polskiego Czerwonego Krzyża.

Gdy wśród naszych dzieci w Tokio wybuchła epidemia tyfusu, lekarze
i pielęgniarki oświadczyli, iż żadne polskie dziecko nie może umrzeć na ziemi
japońskiej. I leczono chore dzieci z nadzwyczajną gorliwością. Japońskie
siostry miłosierdzia tak starannie pielęgnowały dzieci, że nawet matka nie
potrafiłaby więcej pieczołowitości własnemu dziecku okazać. I wszystkie
dzieci wyzdrowiały, jednak pielęgniarka, siostra Matsuzawa, zaraziwszy się od
dzieci tyfusem, umarła.

Józef Jakóbkiewicz, Dzieje polskiej dziatwy syberyjskiej, „Echo z Dalekiego Wschodu” 1924, nr 1, s. 16–17

Fot. na górze strony / Źródło: Archiwum Akt Nowych