Ann Jacques - Instytut Pileckiego
Sekretarz Polish Army League (Ligi Armii Polskiej) w Nowej Zelandii, organizacji wspierającej polskich żołnierzy w czasie II wojny światowej. Razem z mężem Williamem wspierała m.in. działalność ośrodka dla polskich sierot w Pahiatua.
Urodziła się na przedmieściu Leeds w Wielkiej Brytanii. Ukończyła prestiżową szkołę kulinarną Le Cordon Bleu w Paryżu. Po wyjściu za mąż wyjechała do Palmerston North w Nowej Zelandii, gdzie zaangażowała się w pracę społeczną i charytatywną.
W grudniu 1941 roku – pod wpływem spotkania z Marią Wodzicką, żoną polskiego konsula w Wellingtonie – Ann Jacques wraz z Lorną Bale założyły Polish Army League (Ligę Armii Polskiej). Jacques została sekretarzem stowarzyszenia. Organizacja postawiła sobie za cel moralne i materialne wspieranie polskich żołnierzy walczących na Bliskim Wschodzie i we Włoszech. Polakom wysyłano paczki z darami i utrzymywano z nimi korespondencję. Pierwsze listy i paczki wysłano w lutym 1942 roku. W szczytowym momencie do Polish Army League należało około 6 tysięcy osób, a opieką objęto niemal 8 tysięcy żołnierzy. Stowarzyszenie działało do 1946 roku.
Polish Army League odegrała znaczącą rolę w pozyskaniu przychylności nowozelandzkiego społeczeństwa dla sprawy polskiej. Przyczyniło się to między innymi do przyjęcia w październiku 1944 roku polskich sierot z terenu ZSRS i stworzenia dla nich obozu w Pahiatua. Ann Jacques była członkiem komitetu odpowiedzialnego za przygotowanie ośrodka. Razem z mężem Williamem wspierała obóz przez cały okres jego istnienia.
Po zakończeniu wojny aktywnie angażowała się w życie lokalnej społeczności. W 1954 roku organizowała wizytę królowej Elżbiety II w Palmerston North. Zmarła 22 sierpnia 1994 roku.
Stałego paliwa do jasnego płomienia [sympatii dla Polski] dolewa Polish
Army League z siedzibą główną w Palmerston North, gdzie pierwsza iskierka
zapłonęła już w 1941 roku, gdy hrabina Wodzicka wygłosiła wykład dla członkiń organizacji kobiecych, tuż po swoim przybyciu do Nowej Zelandii. Wtedy to dwie z jej słuchaczek, pani A. K. Jacques i pani L. E. Bale, utworzyły lokalny krąg, aby rozpocząć pisanie listów do żołnierzy Wojska Polskiego służących w Libii, zdając sobie sprawę z ich izolacji i samotności oraz przejmującego niepokoju o ich rodziny i przyjaciół.
Polish Eagle on Red Cross Wing. Friendship-Flights of Letters and Comforts, „New Zealand Free Lance” 1944, nr 48, s. 8
Zdjęcie Ann Jacques na górze strony: Archiwa Miejskie im. Iana Mathesona w Palmerston North.
Zobacz także
- Trofim Danieluk

odznaczeni
Trofim Danieluk
(1880–1960)„Widząc grożące niebezpieczeństwo, uciekłem i ukryłem się w łodygach rosnących ziemniaków. Życie zawdzięczam Trofimowi Danielukowi, który na pytanie mordujących Ukraińców powiedział, że już trzy dni nie było mnie w domu” – mówił Władysław Zubkiewicz.
- Erzsébet Szápáry (1902-1980) Antal Szápáry (1905-1972)

odznaczeni
Erzsébet Szápáry (1902-1980) Antal Szápáry (1905-1972)
Erzsébet i Antal Szápáry należeli do znanej węgierskiej rodziny arystokratycznej. Ich matką była Polka, Maria Przeździecka. Nie był to fakt bez znaczenia, gdyż od 1939 roku rodzeństwo działało na rzecz polskich uchodźców.
- Chaim Yisroel Eiss

odznaczeni
Chaim Yisroel Eiss
(1876–1943)Działał w Grupie Ładosia, która w czasie drugiej wojny światowej zajmowała się organizacją i produkcją nielegalnych paszportów krajów latynoamerykańskich. Przekazywane Żydom dokumenty istotnie zwiększały szansę na przeżycie.


