„Praca była dla mnie straszna i ciężka. Zimą śnieg do pasa, a mróz 50 stopni, latem zaś straszna moc komarów i zjadliwych muszek. Normy były dla mnie nieosiągalne (...)" - zachęcamy do wysłuchania relacji Stefanii Dziekońskiej.

„Rodzina, która pozostała w Polsce, a zwłaszcza moi bracia, przesyłali paczki żywnościowe i to nas ratowało. Często urządzano przymusowe zebrania, na których propaganda sowiecka głosiła, że Polski już nigdy nie zobaczymy, a żebyśmy pracowali na ich korzyść, za co osiągniemy po części wolność. Mimo to nikt z nas na duchu nie upadał”. 

Pełną relację można znaleźć w bazie „Zapisy Terroru” (kliknij tu).

Zachęcamy do śledzenia wtorków z „Zapisami Terroru” na naszym Facebooku! Co tydzień publikujemy fragmenty poruszających relacji.

„Zapisy Terroru” to jeden z największych zbiorów świadectw ludności cywilnej okupowanej Europy. Baza dostępna jest pod adresem ▶ www.zapisyterroru.pl