Często powraca argument, że zburzenie Warszawy było niemiecką zemstą za Powstanie. Doktor Paweł Brudek z Muzeum Powstania Warszawskiego obala ten mit.

Niemcy przynajmniej od wiosny 1944 roku wdrażali systematyczny plan rabowania i wywożenia zakładów przemysłowych, warsztatów, surowców i wszelkich dóbr, które mogły być przydatne w ich gospodarce. Czego nie udało się „ewakuować” – to zamierzano zniszczyć i zburzyć. Przed nadejściem Sowietów z Warszawy miała pozostać spalona ziemia... Wybuch Powstania proces rabunku zakłócił, ale go nie przerwał. Do ogołoconych kwartałów miasta wkraczali podpalacze z miotaczami ognia, a następnie saperzy wysadzający w powietrze wybrane obiekty. Przygotowany w 2004 roku z inicjatywy prezydenta Lecha Kaczyńskiego „Raport o stratach wojennych Warszawy” szacował straty poniesione przez stolicę na 45,3 miliarda dolarów. Jak przebiegała ta metodyczna zbrodnia?