Archiwum Centrali Badania Zbrodni Narodowosocjalistycznych w Ludwigsburgu | Twierdza Archiwum - Instytut Pileckiego

Spotkanie stacjonarnie odbdzie się w Instytucie Pileckiego w Berlinie przy Pariser Platz 4a.

Będzie też transmiowane online (Zoom): https://bit.ly/3T3SbcA

 

Spotkanie w języku niemieckim będzie tłumaczone symultanicznie na język polski.

 

Centrala Badania Zbrodni Narodowosocjalistycznych została utworzona w listopadzie 1958 roku na mocy porozumienia landów jako centralny organ postępowania przygotowawczego. Wynikło to z potrzeby powstania ośrodka kompetencji prawnych w zakresie ścigania zbrodni nazistowskich, ponieważ z jednej strony istniały problemy kompetencyjne, a z drugiej historia procesu grup operacyjnych z Ulm pokazała, że dochodzenia dotyczącymi zbrodni nazistowskich często przerastały prokuratury landowe. Adalbert Rückerl, wieloletni szef Centrali, tak opisywał zadania, a jednocześnie granice kompetencji nowego urzędu:

"Mandat udzielony Centrali polega na zgromadzeniu i zweryfikowaniu wszystkich dostępnych dokumentów dotyczących zbrodni, połączeniu je w kompleksy tematyczne i ustaleniu miejsca pobytu sprawców. Akta powstałe w toku tych wstępnych dochodzeń mają być następnie przekazane prokuraturze landowej, właściwej dla miejsca zamieszkania lub miejsca pobytu sprawcy w celu wszczęcia formalnego postępowania".

 

Przez lata Centrala pozostawała w intensywnym kontakcie m.in. z Główną Komisją Badania Zbrodni Hitlerowskich w Polsce (obecnie IPN). Akta prowadzonych postępowań zostały przekazane do Archiwum Federalnego i dziś tworzą zespół B 162. Co można z nich wyczytać na temat działalności i roli Centrali w próbach dochodzenia spraw sprawiedliwości powojennej?
Dr. Peter Gohle, dyrektor oddziału Bundesarchiv w Ludwigsburgu, oprowadzi uczestników po zespole B 162, a w towarzyszącej wykładowi dyskusji spróbujemy wspólnie odpowiedzieć na to pytanie.

__________

Dr Peter Gohle studiował historię i socjologię na LMU w Monachium oraz archiwistykę i informatykę na FH w Poczdamie. W 2014 roku uzyskał doktorat na Uniwersytecie w Kassel, zajmując się tematyką przywrócenia socjaldemokracji w NRD w 1989/90. Ważnymi stacjami w jego karierze archiwalnej były Instytut Historii Współczesnej w Monachium, Komisja Historyczna przy Bawarskiej Akademii Nauk i Humanistyki oraz Archiwum Socjaldemokracji Fundacji Friedricha Eberta. Od 2014 roku kieruje oddziałem Archiwum Federalnego w Ludwigsburgu. Obok pracy archiwalnej jego zainteresowania badawcze dotyczą przede wszystkim historii ruchu robotniczego, partii i organizacji robotniczych, historii narodowego socjalizmu, zwłaszcza prześladowań i oporu, a także Szoah i wojny wyniszczającej, historii transatlantyckiej XVII i XVIII wieku oraz historii jazzu i kultury popularnej w Niemczech, zwłaszcza w pierwszej połowie XX wieku.

Dr Andrej Angrick, który będzie komentował wystąpienie, studiował historię, język niemiecki, pedagogikę i filozofię, a w 2000 roku uzyskał doktorat na TU Berlin, zajmując się tematyką „Einsatzgruppen”. Współtworzył wystawę „Zbrodnie Wehrmachtu. Wymiary wojny wyniszczającej 1941-1944”. Był wieloletnim biegłym sądowym Niemieckiego Federalnego Sądu Społecznego. Jego badania koncentrują się na historii narodowego socjalizmu, studiach nad Holokaustem i przemocą oraz powojennej historii Berlina.