Seminarium naukowe Ośrodka Badań nad Totalitaryzmami. Referat dr Agnieszki Sławińskiej. Jako koreferent pojawia się prof. Witold Stankowski.

W latach 1952–1956 Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego odizolowało młodociane więźniarki polityczne w łagrze w Bojanowie - specjalnym więzieniu dla konspiratorek, które brały udział w drugiej konspiracji niepodległościowej. Były to dziewczęta, w większości uczennice, córki gospodarzy wiejskich i robotników, panny ze starych, patriotycznych rodów, sprzeciwiające się sowietyzacji Polski. Jako członkinie nielegalnych organizacji kolportowały ulotki, były sanitariuszkami i łączniczkami, przenosząc rozkazy czy broń. Po aresztowaniu przechodziły ciężkie śledztwo i proces, zaś po ogłoszeniu wyroku były wysyłane do kazamatów stalinowskich dla kobiet.

Dygnitarze komunistyczni postanowili poddać więzione dziewczęta procesowi przemiany w „sowieckiego człowieka”, dlatego byłe konspiratorki przeniesiono do łagru w Bojanowie, gdzie doświadczały nieustannej indoktrynacji. Do osiągnięcia zamierzonego celu wykorzystano sowiecki aparat represji polegający m.in. na rozbudowanym systemie inwigilacji, przymusowym czytaniu „prasówki”, ciężkiej pracy czy osadzeniu więźniarek politycznych z kryminalnymi. A to tylko część z metod, które omawiamy szerzej podczas seminarium.