Jakie były intelektualne założenia pozwalające w latach 30. sformułować ekspansjonistyczną politykę wobec Polski, opartą na poczuciu wyższości kulturowej Niemiec? Seminarium dotyczące tego zagadnienia poprowadził dr Mateusz Werner z OBnT.

Podczas wykładu zostały poruszone nastepujące wątki:

• Kantowskie pojęcie kultury niemieckiej;
• przekonanie o istnieniu pozytywnej korelacji pomiędzy rasą i kulturą (Rosenberg);
• projekt Mitteleuropy i miejsce Polski w tym projekcie;
• potrzeba „przestrzeni życiowej” (Lebensraum) i wynikająca z niej konieczność konceptualizacji polityki dominacji kulturowej;
• niemiecka koncepcja zarządzania ludnością w koloniach w Afryce;
• konceptualizacja jako forma legitymizacji („pogląd naukowy” jako nieodparta oczywistość);
• rola „nosicieli kultury” (Kultutraeger) na terenach zamieszkanych przez Polaków – spuścizna zaboru pruskiego i „Kulturkampfu”;
• obraz Polski i Polaków w przekazie medialnym, kulturze popularnej epoki weimarskiej a prace polskoznawcze z tego okresu w obiegu akademickim.