Juliusz Makarewicz znany jest powszechnie wśród polskich prawników jako główny twórca Kodeksu karnego z 1932 r. i najwybitniejszy lub jeden z najwybitniejszych karnistów i kryminologów ostatnich wieków.

Znacznie mniej znane są jego szczegółowe badania nad istotą przestępstwa i kary, choć począwszy od rozprawy pt. Das Wesen des Verbrechens (1896) i opracowanej na jej bazie fundamentalnej pracy pt. Einführung in die Philosophie des Strafrechts auf entwicklungsgeschichtlicher Grundlage (1906), widać, wokół jakich problemów prawa karnego koncentrowały się rozważania uczonego. Potwierdzają to kolejne publikacje, w tym przełomowy podręcznik do prawa karnego (Prawo karne ogólne) z 1914 r., drobniejsze szkice, jak również, a może nade wszystko, sposób prowadzenia seminarium. To wszystko sprawia, że pytania o wpływ Makarewicza na konstruktorów założeń i instytucji międzynarodowego prawa karnego może okazać istotny.

Prelegent: dr hab. Adam Redzik, prof. Uniwersytetu Warszawskiego

Koreferent: Eryk Habowski, Ośrodek Badań nad Totalitaryzmami Instytutu Pileckiego