Zachęcamy do wysłuchania wykładu, który wygłosił dr Jerzy Rohoziński z Ośrodka Badań nad Totalitaryzmami Instytutu Pileckiego. Koreferentem w spotkaniu był dr Dmitriy Panto z Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku.

Dzieje Polski i Polaków w wiekach XIX i XX splecione są nierozłącznie z imperialną przestrzenią carskiej Rosji i Związku Sowieckiego. W okresie sowieckim niejednokrotnie miało to wymiar tragiczny, lecz w epoce carskiej wiązało się także z niemałą listą wielkich osiągnięć. Polacy byli nieustraszonymi odkrywcami i badaczami, sprawnymi administratorami, zdolnymi oficerami, śmiałymi przedsiębiorcami. W rezultacie we wszystkich krajach post-sowieckich natrafiamy na polskie ślady, czasem w zupełnie nieoczekiwanych miejscach. Sowieckie ludobójstwo pozostawiło po sobie także groby i spisy represjonowanych. Upadkowi systemu sowieckiego towarzyszyło otwarcie archiwów i głód prawdy historycznej. Jednak wkrótce miało się okazać, że poszczególne kraje sukcesyjne wybrały odmienne modele polityki historycznej: jedne zamknęły całkowicie archiwa, inne dostęp do nich zaczęły ściśle reglamentować, a niektóre pragną uchodzić za wiernych spadkobierców ducha jawności ery „pierestrojki”. Co z tego dla nas wynika?