Recenzja

„Wyklęty” – tragizm zamiast hagiografii

Kadr z filmu "Wyklęty", reż. Konrad Łęcki. Fot. Wojciech Marczak / materiały prasowe
Kadr z filmu „Wyklęty”, reż. Konrad Łęcki. Fot. Wojciech Marczak / materiały prasowe

Zamiast brązowniczych karykatur Łęcki ukazuje to, co w historii antykomunistycznego podziemia jest najciekawsze – jego tragizm. Film „Wyklęty” to nie heroiczny fresk o najdłużej ściganym antykomunistycznym partyzancie, lecz opowieść o człowieku, który chciał żyć, a musiał zginąć.

Recenzja

Ziemia – kula u nogi

15.10.2016 Krakow. Nowo odslonieta na krakowskich Plantach " Laweczka matematykow " dluta prof. Stefana Dousy, przedstawiajaca scene dyskusji matematycznej sprzed 100 laty pomiedzy znakomitymi matematykami Stefanem Banachem i Otto Nikodymem, wzbudza ogromne zainteresowanie turystow i mieszkancow Krakowa Fot. M.Lasyk/REPORTER
„Ławeczka matematyków ” autorstwa prof. Stefana Dousy, przedstawiająca scenę dyskusji matematycznej pomiędzy znakomitymi matematykami Stefanem Banachem i Otto Nikodymem. Fot. M.Lasyk/REPORTER. źródło: East News

Hugo Steinhaus, Stefan Banach, Stanisław Mazur i Stanisław Ulam to czterej najwybitniejsi przedstawiciele lwowskiej szkoły matematycznej. Według historyka nauki Romana Dudy, dokonania polskich matematyków ze Lwowa są nieporównywalne z żadnymi innymi osiągnięciami naszej nauki. Niezwykłą historię lwowskich uczonych opisał w książce „Genialni. Lwowska szkoła matematyczna” Mariusz Urbanek.

Recenzja

Komórka kontroli jakości

knebel-slajdCenzura była nieodzownym elementem rzeczywistości Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej. Całkowity opór oznaczał śmierć twórczą – w takiej sytuacji artysta musiał zamilknąć bądź emigrować. Na porządku dziennym było zawieranie kompromisów z urzędnikami cenzury. Właśnie o tych „targach” opowiada książka Błażeja Torańskiego „Knebel. Cenzura w PRL-u” (Warszawa 2016).

Recenzja

Wrogowie władzy ludowej

fotorzepa-stanislawski-slajd

Marek Łuszczyna, autor wstrząsającego reportażu historycznego o wykorzystywaniu przez NKWD, UB i GZI WP infrastruktury, kadr i socjotechnik niemieckich obozów koncentracyjnych w pierwszych powojennych latach, nie oparł się pokusie dokonania prowokacji historycznej i artystycznej: podtytuł „Polskie obozy koncentracyjne” nie mógł nie zostać dostrzeżony przez media zaangażowane w propagowanie mocno pop-kulturowej wersji „polskiej historii krytycznej” czy wręcz „polskiej historii oskarżycielskiej”.

Recenzja

Osobisty i kameralny. Stalinizm według Andrzeja Wajdy

"Powidoki" rez. Andrzej Wajda Fot. Anna Wloch www.annawloch.com
„Powidoki” reż. Andrzej Wajda Fot. Anna Wloch / źródło: Materiały prasowe

„Powidoki” to film wyzbyty z jakichkolwiek ograniczeń cenzuralnych, realizowany z perspektywy bardzo dojrzałej refleksji (sześćdziesiąt kilka lat po wydarzeniach), z perspektywy ich świadka. Dotyka on czasów dojrzałego stalinizmu. Po 1948 roku system znacząco okrzepł, jego upadek nie wydawał się bliski, a odwaga bardzo podrożała, gdyż środowisk niezależnych pozostało niewiele.

Recenzja

Po „Powidokach”

Bogusław Linda w roli Władysława Strzemińskiego, źródło: Anna Włoch/Akson Studio/Materiały prasowe
Bogusław Linda w roli Władysława Strzemińskiego, źródło: Anna Włoch/Akson Studio/Materiały prasowe

Dawno żaden film nie wywołał podobnej lawiny recenzji, komentarzy, wywiadów, wspomnień. To oczywiście tyleż efekt samego filmu, ile okoliczności, w jakich wszedł na ekrany. Śmierć Andrzeja Wajdy, zaledwie kilka tygodni po nieoficjalnym pokazie „Powidoków” na festiwalu w Gdyni, śmierć mimo wieku artysty zupełnie niespodziewana, nadały filmowi szczególną rangę „dzieła ostatniego”. Takie dzieła ocenia się trudno.

Recenzja

Pogromca mitów

przyjaznChoć Polska Rzeczpospolita Ludowa i Niemiecka Republika Demokratyczna, jako państwa należące do bloku sowieckiego, powinny były ze sobą współpracować i zwalczać wspólnych wrogów, to jednak rzeczywistość nie była tak prosta. Pod przykrywką rzekomej współpracy odbywały się często ofensywne działania wymierzone w siebie nawzajem. O skomplikowanych relacjach wywiadów Polski Ludowej i Wschodnich Niemiec traktuje książka Przyjaźń, której nie było. Ministerstwo Bezpieczeństwa Państwowego NRD wobec MSW 1974–1990 (Warszawa 2014).

Recenzja

Cały smutek Polski

lazarewicz-przemyk Jedną z dwóch największych zalet książki Cezarego Łazarewicza jest systematyczne ukazanie wszystkich działań systemu władzy, mających na celu zdyskredytowanie świadectwa pobitego maturzysty, zeznań jego przyjaciół, świadectwa Barabary Sadowskiej. Te akapity budzą niechętny szacunek w tych, którzy dotąd przywykli patrzeć na PRL epoki Jaruzelskiego jako na państwo zapadające się w sobie, niezdolne do zapewnienia opieki medycznej, żywności, funkcjonowania infrastruktury.

Recenzja

W drogę z jeleniami

okladka-zinczenkoHistoria odciska na nas swoje piętno: to jasne, oczywiste i nudne. Ale jak? Jak decyzje i losy naszych przodków wpływają na nas, żyjących w dniu dzisiejszym i dniem dzisiejszym?

Recenzja

Roztopieni w Rosji

bizezanstwo-duze
Ewakuacja Kongresówki, źródło: cyfroteka.p

„Zagłada kulturowa” może się wydawać konceptem nieco akademickim – dopóki nie przeczyta się relacji o dzieciach z guberni grodzieńskiej zagubionych na peronach, starcach zostawionych w szpitalu, dziewczętach, wydanych za mąż za Sartów czy Sybiraków i rozproszonych w stepie wioskach.

Ta strona wykorzystuje pliki cookie dla lepszego działania serwisu. Możesz zablokować pliki cookie w ustawieniach
przeglądarki. Więcej informacji w Polityka prywatności strony.

FreshMail.pl
 

FreshMail.pl